لحظه ای با من باش

misagharimas — Mon, 24 Mar 2008 22:13:38 GMT

سال نو مبارک

سیاوش(چه دردیست)

misagharimas — Thu, 27 Dec 2007 14:08:18 GMT

چه دردیست در میان جمع بودن
ولی در گوشه ای تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن
ولی در چشم خود آرام شکستن

برای هر لبی ، شعری سرودن
ولی لبهای خود همواره بستن

چه دردیست در میان جمع بودن
ولی در گوشه ای تنها نشستن

به رسم دوستی دستی فشردن
ولی با هر سخن قلبی شکستن

به نزد عاشقان چون سنگ خاموش
ولی در بطن خود غوغا نشستن

به غربت دوستان بر خاک سپردن
ولی بر دل امید خانه بستن

به من هر دم نوای دل زند بانگ
چه خوش باشد از این غم خانه رستن

مرحوم ناصر عبداللهی

misagharimas — Wed, 09 May 2007 07:19:38 GMT

دل من یه روز به دریا زد و رفــــت

پشـت پا به رسـم دنیـا زد و رفـــــت

پاشـنه ی کفــش فـرار و ورکشـــــید

آسـتـیـن همــت رو بالا زد و رفـــت

یه دفــه بچـــه شـد و تنـگ غــروب

سنگ توی شیشه ی فردا زد و رفت

حـیــوونـی تـازگــی آدم شــده بـــود

بـه ســرش هوای حـوا زد و رفـــت

لبت نه گوید و پیداست میگوید دلت آری

که این سان دشمنی یعنی ، که خیلی دوستم داری

دلت می آید آیا از زبانی این همه شیرین

تو تنها حرف تلخی را همیشه بر زبان داری

نمی رنجم اگر باور نداری عشق نابم را

که عاشق از عیار افتاده در این عصر ایاری

تو را چون آرزوهایم همیشه دوست خواهم داشت

به شرطی که مرا در آرزوی خویش نگذاری

صدایی از صدای عشق خوش تر نیست ،حافظ گفت

اگر چه بر صدایش زخم ها زد تیغ تاتاری

برای شادی روح مرحوم ناصر عبد اللهی یک دقیقه سکوت کنید وبعد هم یک حمد و سوره بخونیم

بابا تنهام نذارید

misagharimas — Mon, 23 Oct 2006 18:35:18 GMT

سلام

من نمی تونم به شما سر بزنم حتی

وبلاگمم آپ کنم ولی خیلی دوست دارم وقتی

میام تو وبلاگم ببینم فراموشم نکردی

حتما نباید نظر بدی که.....

یه سر بزن

فراموشم نکن

سهراب سپهری

misagharimas — Mon, 28 Aug 2006 20:42:05 GMT

قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچکسی نیست که در بیشه ی عشق

قهرمانان را بیدار کند.

قایقی از تور تهی

و دل از آرزوی مروارید.

همچنان خواهم راند.

نه به آبی ها دل خواهم بست

نه به دریا پریانی که سر ز آب بدر می آرند

و در آن تابش تنهایی ماهی گیران

می فشانند فسون از گیسو هاشان...

همچنان خواهم راند

همچنان خواهم خواند :

"دور باید شد . دور. "

مرد آن شهر اساطیر نداشت.

زن آن شهر به سرشاری یک خوشه ی انگور نبود.

هیچ آیینه ی تالاری , سرخوشی ها را تکرار نکرد .

چاله آبی حتی , مشعلی را ننمود.

دور باید شد , دور .

شب سرودش را خواند ,

نوبت پنجره هاست .

همچنان خواهم خواند .

پشت دریا ها شهری است

که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است.

بام ها جای کبوتر هایی است , که به فواره ی هوش بشری می نگرند.

دست هر کودک ده ساله ی شهر, شاخه ی معرفتی است .

مردم شهر به یک چینه چنان مینگرند

که به یک شعله, به یک خواب لطیف.

خاک , موسیقی احساس تو را می شنود

و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد...

پشت دریا ها شهری است

که در آن وسعت خورشید به اندازه ی چشمان سحرخیزان است .

شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند .

پشت دریاها شهری است !!!

قایقی ***باید*** ساخت ...

همایون شجریان

misagharimas — Sun, 09 Jul 2006 14:01:18 GMT

بس که جفا ز خار و گل دید دل رمیده ام

همچو نسیم از این چمن پای برون کشیده ام

شمع طرب ز بخت ما ، آتش خانه سوز شد

گشت بلای جان من عشق به جان خریده ام

حاصل دور زندگی صحبت آشنا بود

تا تو ز من بریده ای من ز جهان بریده ام

تا به کنار من بودی ، بود به جا قرار دل

رفتی و رفت راحت از خاطر آرمیده ام

چون به بهار سر کند ناله ز خاک من برون

ای گل تازه یاد کن از دل داغ دیده ام

تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو

تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده ام

علیرضا عصار

misagharimas — Tue, 20 Jun 2006 11:06:46 GMT

کس نمی داند ز من جز اندکــــــی

وز هزاران جرم و بد فعلی یکـــی

من همی آن دانم و صد تار مـــــن

جرمها و زشــــــتی کردار مـــــن

هر چه کردم جمله نا کرده گرفــت

طـــاعـــت ناورده آورده گــرفــت

نام من در نامــه ی پاکان نوشـــت

دوزخــــی بودم ، ببخشـیدم بهشـت

عفو کردن جمــلگی جرم و گــــناه

شد سفــــید آن نــامه و روی سـیاه

آه کـــردم ، چون رسن شــد آه مـن

گشـــت آویزان رسن در چاه مـــن

آن رسن بگـــــرفتم و بیرون شــدم

شاد و زفت و فربه و گلگون شــدم

در بن چاهی هـــــمی بودم نگــون

در دو عالـــم هم نمی گــنجد کـنون

آفــرین هـــا برتو بادا ای خـــــــدا

ناگـــهان کــردی مرا از غـــم جدا

گـر سـر هر موی من گــردد زبان

شکــــــرهای تو نیـــاید در بیـــان

زندگی...............

misagharimas — Wed, 14 Jun 2006 11:44:18 GMT

زندگی یعنی چکیدن همچو شمع از گرمی عشق

زندگی یعنی لطافت گم شدن در نرمی عشق

زندگی یعنی دویدن بی امان در وادی عشق

رفتن و آخر رسیدن بر در آبادی عشق

می توان هر لحظه هر جا عاشق و دلداده بودن

پر غرور چون آبشاران بودن اما ساده بودن

می توان در گریه ی ابر با خیال غنچه خوش بود

زایش آینده را در هرخزانی دید و آسود

میشود هر روح شب را از نگاه صبح فهمید

یا به وقت ریزش اشک شادی بگذشته را دید

misagharimas — Sun, 11 Jun 2006 14:47:11 GMT

گفته بودی که چرا محو تماشای منی

آن چنان مات که یکدم مژه بر هم نزنی

مژه بر هم نزنم تا که زدستم نرود

ناز چشم تو بقدر مژه بر هم زدنی

اینم یه شعر از مرحوم افشین مقدم

misagharimas — Sun, 30 Apr 2006 06:11:18 GMT

روزی که می خواستم از شهرتون برم

پیش هزاران چشم تو گریه می کردی

می گفتی با حسرت دیگه بر نمی گردی

گفتم که عمر این سفر کوتاه کوتاهه

گفتی که یاد من همیشه با تو همراهه

گفتم مبادا جای من را دیگری گیرد

گفتی که منتظر نشستن آخرین راهه

حالا که برگشتم با آرزوهایم

دست قشنگ تو در دست من سرده

می گه نگاه تو کاشکی که برگرده

دل را اگر دادی به دیگری بگو بگو

از من تو پیدا کردی بهتری بگو بگو

دل را به بیراهی سپردن خود بود گناه

از بام من می خوای که بپری بگو بگو

گفتم که عمر این سفر کوتاه کوتاهه

گفتی که یاد من همیشه با تو همراهه

گفتم مبادا جای من را دیگری گیرد

گفتی که منتظر نشستن آخرین راهه